دانشکده معماری و شهرسازی از سال 1347، با پذیرش دانشجوی معماری در مقطع کارشناسی فعالیت خود را آغاز کرد. بعد از انقلاب اسلامی، به ویژه از 1362، با پذیرش دانشجو در سطوح کارشناسی ارشد پیوسته، کاردانی و کارشناسی ارشد ناپیوسته معماری فعالیت خود را تداوم داد. عملاً از آغاز دهه 1370 در حالیکه پذیرشهای رشته معماری به تدریج به سوی دکترا میل میکرد، دورهها، رشتهها و گروههای دیگر دانشکده شروع به کار کردند. در تداوم موافقت اصولی برای رشتههای طراحی صنعتی و شهرسازی در اواخر دهه 1360، به پذیرش کارشناسی طراحی صنعتی از سال 1377 و کارشناسی ارشد ناپیوسته شهرسازی از سال 1377 اقدام شد. رشته معماری با گرایشهای پایداری، مسکن، فناوری از سال 1382 توسعه یافت. این روند با تأسیس گرایشهای فرهنگی و آموزشی و بهداشتی و درمانی از سال 1385 تداوم یافته است. از سال 1384 پذیرش دانشجو در سطح کارشناسی ارشد ناپیوسته مرمت بافت و ابنیه شروع شد که دوره دکترای این رشته نیز از سال 1399 شکل گرفت. دوره دکترای شهرسازی از سال 1387 و طراحی صنعتی از سال 1400 شروع شد. با تأسیس گروه هنرهای کاربردی به تأسیس رشته معماری منظر در سطح کارشناسی ارشد از سال 1399 اقدام شد که انتظار میرود از سال 1401 دوره دکترای این رشته نیز ایجاد شود. بدین ترتیب در آغاز سده پانزدهم ه.ش، این دانشکده با بیش از نیم قرن فعالیت، در پنج گروه معماری، شهرسازی، طراحی صنعتی، مرمت ابنیه و بافت و طراحی منظر برای سطوح مختلف کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا به تربیت نیروهای متخصص اهتمام میورزد. نزدیک به 40 عضو هیات علمی ثابت و دهها عضو هیات علمی حقالتدریس، حدود 20 کارمند رسمی و غیررسمی، بیش از 1000 دانشجو در مقاطع، گروهها و دورههای یادشده بالا فضای اجتماعی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت را معنادار میکنند. یادآوری میشود که دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران از نیمه دوم دهه 1380 ضمن برگزاری دورههای آموزشی به امور پژوهشی نیز نظری ویژه نمود. فعالیتهای پژوهشی با قراردادهای ارتباط با صنعت و قطبها و آزمایشگاهها تقویت شد. در آغاز قرن پانزدهم هشت کانون آزمایشگاهی و دو قطب علمی زمینه را برای تحقق یک دانشکده کارآفرین و صنعتمدار نیز فراهم نموده است. از نظر مکانی نیز فعالیتها در دو ساختمان اصلی و 7 کارگاه تخصصی برگزار میشود. کمبود فضا از مشکلات دانشکده است ولی تلاش اساتید و دانشجویان و کارکنان این نقیصه را تعدیل نموده و امید میرود با ساخت بنایی جدید کارایی فعالیتهای یادشده مضاف و مثمرتر شود.